Onlarsız Olmaz...

Sevgili Leyla, "Issız bir adaya düşseniz veya ultra milyoner birileri sizi bedavadan Ay'a seyahate gönderse yanınıza alacağınız 4 lezzet nedir?" sorusunu yöneltmiş bana. Zor soru, değil mi? E tabi, öncelikle hayatta kalmasını sağlayacak yiyecekleri alır insan, ama bunun bir blog mimi olduğu hesaba katıldığında demek istenen o ki, "nelerden vazgeçemezsin?"

6 yıllık bir arşivden en sevdiklerimi toparlamak, dahası bunları eleyip 4'e düşürmek hiç kolay değil. Ama benim "her gün olsa yerim" kategorisinde lezzetlerim vardır. Yani seçimlerim tarifin özelliğinden değil, tamamen benim damak zevkimden kaynaklandı. Yeni bir tarif eklemeden önce, hem kendim biraz nostalji yapayım, hem de sizleri arşivin tozlu rafları arasından derlediğim tarifleri denemeye davet edeyim dedim. Bu hoş mimi pasladığı için Leyla'ya çok teşekkürler!

Öncelikle en üstte görülen aşureyle başlayalım.

Annemin elinden yapılmışının üzerine tanımadığım ve dahi kendim de o lezzeti henüz yakalayamadığım bu tatlı, ilk seçimim oldu. Başlayınca duramadığım, durdurulmamın gerektiği lezzetlerden biri olan aşure ile hayatta kalabilirim sanırım:) Zira içindeki buğday, kuru meyveler, bakliyatlar, bal, pekmez, süt ve kuru yemişler sayesinde herhalde insan bütün besin ihtiyaçlarını karşılayabilir!

Gelelim ana yemeğime :)

Tarlaya bir keçi bir de Giritli girerse, keçiyi bırakıp Giritliyi kovmak gerekirmiş:)) Zira keçi doyduğu noktada bırakır ama Giritli ota doymazmış. E ben de bir Egeli olarak otsuz yapamam. En sevdiğimi de eski okurlar gayet iyi bilir. Çok özlediğimde ilk lokmasını aldıktan sonra ağlamak istediğim tek yiyecektir, yumurtalı arapsaçı kavurması. Neyse ki organik pazarlarda ve Erüst Tarım sağolsun bazı marketlerde bulabiliyorum ama asla doğada yetişmişinin lezzetinde olmuyorlar... Tabi üzerine "kese yoğurdu" lazım ki, o da yok bu memlekette. Olsun, yine de arada nefsimi köreltebiliyorum.

Ekmeksiz bir hayat düşünemiyorum ben.
Ekmeksiz geçen bir gün bile düşünemiyorum...
Ama elbette fırından aldığımız beyaz ekmeklerden değil, evde yapılmış, tam unlu, yoğururken emek harcanmış ekmekler... Onların katık edildiği her yemek lezzetli gelir insana. Ekmek ve emek deyince de tek bir tarif gelir aklıma. Yeri hep baş köşededir. Anneciğimin nohut mayalı ekmeği...Bu blogun bence en özel tarifidir, ayrıca sanırım en sevileni:) 

Keksiz, kurabiyesiz bir hayat düşünülebilir mi?
Düşünülebilir tabii, niye olmasın:)
Ama söz konusu olan Sibel'in Kahvesi olunca, Sibel'in vazgeçilmezi şöyle bol malzemeli, doyurucu, kahve yanına katık etmelik bir kurabiye veya kektir. Kahve ve kek keyfi olmadan olmaz; olur da, eksik olur. Bu da tam benim sevdiğim tarzda bir kek, baharatlı kış keki. Kış gelse de yapsam, yağmur yağarken dizime battaniyemi alıp kitabıma ve kahveme eşlik ettirsem diye dört gözle bekliyorum.

Sizlerin en sevdikleri neler?
Gerçi sağ sütunda görüyorum en çok okuduklarınızı ama ben gerçekten deneyip vazgeçemediğiniz lezzetleri merak ediyorum. Bu blogdan olmayabilir, kendi tarifleriniz de olabilir. Hadi yazın:)

Ve tabi bu mimi paslamam gerekiyor; ben de sevgili Yasemin'e, Zeynep'e ve Papatya'ya paslıyorum. Bakalım onlar arşiv raflarından ne lezzetler paylaşacaklar?