Ben Hep Buradayım



Uzun zamandır "yarın", "daha sonra" diyerek erteliyordum.
Takvim Temmuz'u gösterince artık yazmam gerektiğini hissettim.

26 Temmuz 2005'te başladı Sibel'in Kahvesi'nin yolculuğu. Yapmak istediğim iş, yaşamak istediğim kent, olmak istediğim kadın kilometrelerce uzaktaydı. Yaşadığım günlere anlam katmak, kendi benliğime daha yakın olmak için yazmaya, üretmeye mecburdum. İşte bu ortamda doğdu bu blog. Hiçbir iddiası yokken kısa zamanda sevildi, çok okunan bloglar arasına girdi, medyada haberleri yapıldı sizlerin sayesinde. Birçok güzel insanla tanışmama olanak sağladı. En önemlisi de, küçük dünyamın içinde bana nefes alacak bir alan yarattı.

Tam 9 yılın ardından bugün, çalıştığım derginin genel yayın yönetmeni olarak sürdürüyorum serüvenimi. Uyandığım ve masamın başına geldiğim her gün için teşekkür ediyorum. Tanrı'ma, evrene, kalbime, beni koruyan meleklere, hep en büyük desteğim olan sevgilime ve Ege'deki köklerime... Bir zamanlar kilometrelerce uzak olan hayallerimin içinde yaşıyorum şimdi.

Ama zannetmeyin ki pespembe bulutlarla çevrili bir dünya bu... Sorumlulukları, gereklilikleri ve güçlükleri de büyük, güzellikleri kadar. İşte bu noktada, blog yazarlığına nokta koymam gerekiyor. Birçoğunuzun beni anlayabileceğini biliyorum. Üzülmenizi istemiyorum, aslında hep burada olacağım. Arşivden yararlanabilmeniz için blog açık. Kopyalayın, çıktı alın, dosyalayın sevdiğiniz tarifleri. Yorum fonksiyonu da açık olacak. Oradan da haberleşebiliriz beni merak ederseniz. Dergimi de zaten okuduğunuzu düşünüyorum:)

İşte böyle...
Hayat bir yolculuk. Uğranan duraklar değişiyor ama yol devam ediyor. Edecek de... Bir gün bir yerde karşılaşırız nasıl olsa yine. O yüzden veda etmiyorum.

Hepinize, tüm kalbimle teşekkür ediyorum.

36 yorum var:

Adsız dedi ki...

Merhaba,
Yazini gorunce sevindim... fakat ilerleyen satirlari okumaya devam edince tebessum eden yuz ifadem degisiverdi :(
Kararina saygi duyuyorum.
Ne yazacaimida bilemedim.. garip bi duygu olustu icimde.
seni sevgiyle kucakliyorum. Hayatinda hep guzellikler olsun
belcikadan opucukler sevgilee
Bedia SariGul

Havva Peynirci dedi ki...

yolun AÇIK OLSUN,ŞANSIN BOL OLSUN:)

Adsız dedi ki...

At this moment I am going to do my breakfast, onmce having my breakfast coming
yet again to read additional news.

my weblog - buy youtube views with paypal

Adsız dedi ki...

Uzun süredir her sabah kontrol ediyordum acaba Sibel Hanım yeni bir şeyler yazdı mı diye. Tarifler bahane, yazdıkların şahane modunda okuyordum yazılanları büyük bir keyifle. Oysa yazının başında oluşan sevincim buruk bir duyguya dönüştü sonunda. Keşke bizlerle olan birlikteliğin daha da uzun sürseydi, aynı okuldan mezun olup da, hemşehri olup da(eşimden dolayı:))blog aracılığı ile tanıdığım ve tanımaktan da çok mutlu olduğum, keşke daha önce tanısaydım dediğim sizin yazılarınızı upuzun yıllar okumak nasip olsaydı diyorum.
Umarım çok mutlu olursunuz, herşey hayallerinizden bile daha güzel olur.
Ve umarım bir gün bir sabah yine "iyi ki vedalaşmamışız, çünkü artık yine buradayım" diye başlayan bir yazınızla uyanırız yeni güzel bir güne, hiç gitmemişsiniz gibi.
Kolaylık ve sevgi dolu dileklerimle şimdilik:GÜLE GÜLE
Yolunuz açık olsun.
bir türlü güncellenemeyen blogun sahibi Derya
bangininmutfagi.blogspot.com

ruhdagı dedi ki...

Sibel, üzüldüm ama senin adına çok sevindim. Başarılarının devamını dilerim. Her ay dergide buluşmaya devam o halde.

Sevgi ve selamlarımı gönderiyorum. Sıkıca kucaklıyorum seni.

Yaşam Notlarım dedi ki...

Sibel'cim, ne olur kusuruma bakma ama neden bloga son veriyorsun, yani mecbur musun, hiç mi zamanın yok? Ben, özellikle Ayvalık yazılarını, annenin ziyarete gittiğin aydın yazılarını çok ama çok büyük keyifle , gözlerim dolarak, duygulanarak okuyorum. Tamam arşiv açık ama hayat bir yolculuk yeni serüvenlerini de buradan yazsan keşke. Başarılarının devamını dilerim, içtenliğini ve güzel yazını kaybetme !

Sibel dedi ki...

Hepinize teşekkür ederim... Yaşam Notlarım'a bir not:) Zamansızlık değil kesinlikle bunun nedeni, sadece başka bir döneme geçiş diyelim. Şartlar şimdi öyle gerektiriyor ama yarınların ne getireceğini kim bilebilir?
Sevgilerimle...

MEHTAP dedi ki...

bloğunu ilk keşfettiğimde bütün bir arşivi roman okur gibi okumuştum. çokta keyif almıştım. bu sebepten her gün hevesle bloğunu yeni yazın var mı diye kontrol ederdim. olmadı bu şimdi üzülmedim desem yalan olur...


Ama bunlar seni sevmemize engel değil tabi ki...belki başka bir gün başka bir yerde karşılaşırız hoşçakal... Allah yolunu açık etsin...

Adsız dedi ki...

Merhaba,
hergün gibi bakıyordum sayfanıza,
birden görünce sevindim yeni yazınızı görünce ama okuyunca bekledğimiz bu değildi:(
inşallah bi aksilik, sağlık sorunları yoktur hayatında, güzel haberlerini bekliyoruz biz yinede,
sağlıcakla kal..
sevgilerimle ....

Zibidon dedi ki...

''şak'' diye kitabimi elimden almislar gibi hissettim...

Ebru AKAR dedi ki...

Sibel Hanım blogunuzu uzun süredir zevkle takip ediyorum,bir çok tarifinizi denedim, hiç biri yanıltmadı ve her birinde damak tadımızın aynı olduğunu düşündüm. Sizin adınız evimizde hep geçiyor, yeni bir tarifinizi uyguladığımda "bu da Sibel'in Kahvesinden" derim hep, ailemizden biri gibisiniz. Bir türlü tariflerinize yorum yapamamıştım, çünkü siz hep oracıktaydınız, başka sefer yapabileceğimi düşündüm sanırım.Diğer yorumcular gibi sizden yeni bir yazı görünce önce sevindim, sonra buruldum, vedalar hep gözlerimi dolu dolu yapar, yine öyle oldum. Başarılarınız, mutluluğunuz daim olsun, her şey güzel gönlünüzce olsun...

Didem dedi ki...

Ama biz daha size teşekkür edecektik keyifli yazılarınız ve lezzetli tarifleriniz için .. Uzun süredir sevgilimle birlikte bloğunuzu takip edip tariflerinizi deniyoruz ve her seferinde Sİbel'e yazalım deyip (bizim için Sibel oluverdiniz çünkü hemen, yazılarınızın samimiyetinden mi Egeli olmamız gibi bir ortak yönümüzden mi bilemiyorum) bir şekilde erteliyorduk. Üzüldük şimdi ama tüm keyifli zamanlarımız için geç kalmış bir teşekkürü iletelim daha da gecikmeden.. Hoşçakalın sevgiler ...

Oglak Kizlari dedi ki...

Anlıyorum ama üzülüyorumda.

Neyse ki devam ediyoruz. Görüşüyoruz.

Öperim çokcana veda etmeden.

Evine yeni dönmüş anne

gülay dalkılıç dedi ki...

bloğu yazmayı bıraktığınıza üzüldüm

yemek tarifi ararken bulmuştum güzel yazılarınızı.
merakla bekler olmuştum.

başarılar dilerim



Adsız dedi ki...

Sibel Hanım bloğunuzu geç bulanlardanım.Bulduğum anda da tüm yazılarınızı tariflerinizi tek tek okumuştum.Annenizin nohut mayalı ekmeğini de iki kere deneyip becerememiştim:)Arada kontrol ederdim yazı var mı diye.Yazınızı görünce sevindim ama son satırlarda çok üzüldüm.Ama haksızlık bu.Size sevenlerinize ihanet bence.Herşeyi yoluna koyduktan sonra bloğu kapatmak bize haksızlık.Umarım güzel yazılarınızdan mahrum etmezsiniz bizi:(

Adsız dedi ki...

Umarım bu ayrılışın ardından, birkaç ay sonra güzel haberler gelir. Çok teşekkürler tüm emekleriniz için. Başarılar. Meral

Adsız dedi ki...

ne diyecegimi bilemedim uzuldum yolunuz bahtınız acık olsun sevgiler Zeynep

Adsız dedi ki...

Sen bana Ayvalık ve Cundayi tanıyıp sevdiren beni oralara gitmeye sebep ve gördükten sonra aşık olmama vesilesin yerin farklı.. Yine donmeni umuyorum bigün..

Filiz Taylan Yüzak dedi ki...

Merhaba, sizi anlıyorum ama üzülmedim dersem yalan olur. Londra'da yaşadığım için derginizi takip edemiyorum. Doğruyu söylemek gerekirse mutfağa ilgim yemek yapmak değil, yemek yemekle sınırlı olduğundan kültür ve gezi yazılarınız için takip ediyordum blogunuzu. Film zevkimizin de çok benzediğini düşünüyorum. Bunlardan mahrum kalacak olmak beni üzdü. Artık Twitter'dan takip etmeye devam. Yolunuz açık olsun. Belki bir gün kültür yazıları yazmaya devam edersiniz, kimbilir? :)

Adsız dedi ki...

I really like reading a post that can make people think.
Also, thank you for allowing for me to comment!

Also visit my web site: http://www.angieslist.com/companylist/us/in/indianapolis/crawlspace-doctor-reviews-369938.htm

Demet Endoğan dedi ki...

Merhabalar,
Harika tariflere ve güzel yazılara yani size güle güle demek kolay değil ama napalim böyle gerekmiş demek ki...
Bloğu kapatmadığınıza, faydalanabileceğimize sevindim.
Herşey gönlünüzce olsun.

Adsız dedi ki...

Ben takip edeli ne kadar oldu ki :( vedanızı ettiniz geç kaldım

Tuhfe dedi ki...

Sevgili Sibel, beklemiyordum boyle bir yaziyi. Madem sartllar boyle gerektiriyor, o zaman bize soyleyecek fazla bir soz kalmiyor. Saglik ve mutluluk dileklerimle.

Funda Uygunel dedi ki...

Severek okuyorduk, kararınızın sizi mutlu edecek günler getirmesini diliyorum. Eski yazılarınızı tekrar tekrar okuyacağız demek ki! Kucak dolusu sevgiler

Şebnem Targal dedi ki...

tam 10 yıl önce Muş'ta ağlayarak okumuştum Aydınlı pazarcı tonton teyzeleri....bende Aydınlıydım.. ve hasretlik fazlaydı...sanki kilometrelerce uzakta Aydın ile olan bağım oluverdin bir anda....neden bilmem hiç yorum bırakmadım sana yada bıraktım hatırlamıyorum( o kadar çok oldu ki birlikteliğimiz :)
Şimdi hasretim bitti hayalimdeki hayatı kurdum Aydında..veeee 6 aylık bir blogum var benimde :) heves almak için kafa dağıtmak eğlenmek için eşim tarafından bir hediye...Yıllar geçti ama hala ben her yorulduğumda Sibel'in Kahvesinde soluklanıp içiyorum kahvemi...Kahven,kitapların,aşkın ve hayallerin hep seninle olsun.. yolun açık olsun....

seolara dedi ki...

Paylaşımlarınız çok başarılı, sitenizi ilgiyle takip ediyorum..
çay makinesi

Adsız dedi ki...

Lütfen arasırada olsa dön bir boşluk var dolmayan.

Figen dedi ki...

Keşke hayatımıza yalın, sevgi dolu, anlamlı yazılarınızla katılmaya, dokunmaya devam etseniz. Aralarla da olsa satırlarınızla, tariflerinizle, anılarınızla bizimle olmaya devam edin lütfen... Zaten veda da etmiyorsunuz :) Sevgiler...

Şenay Toksöz dedi ki...

merhaba bloğunu geç buldum 2014 yazılarını okuduktan sonra hemen ilk yazdığın yıllara dönüp hepsini okudum tariflerinden print aldım hatta bu hafta sonu havuçlu ananaslı kek tarifini kızımla yaptık nefis oldu:)Instegramda ve twitter da takip etmeye başladım o da yetmedi dün akşam dergini aldım velhasıl sıkı bir takipçin olarak yeni blog yazılarını bekliyor mesleğinde ve hayatında hayal bile edemiyeceğin anlar yaşamanı diliyorum sevgilerimle Şenay

Adsız dedi ki...

Sevgili Sibel,hayatımıza kattığın güzellikler,yepyeni bakış açıları,nezaket,sevgi,hoşgörü,zerafet,lezzet ve daha niceleri için ne kadar teşekkür etsem azdır.Sevdiklerinle,sevgi dolu ailenle,hayatına anlam katan bütün güzelliklerle Rabbime emanet olasın.Mutluluk hep seninle olsun..Böyle güzel bir bloga vakit ayırdığın,güzel kelimelerle ,fotoğraflarla,yazılarla,paylaştığın lezzetlerle okurlarına verdiğin değer için çok teşekkürler.Emeğine,yüreğine sağlık.Sağlıcakla kalasın...Leyla

konya künefe dedi ki...

Bizde sana çok teşekkür ederiz bize kattığın güzellikler için :)

yeteneklieller.com dedi ki...

Siteniz çok güzel. Blog arkadaşı olmak isteriz. Sitemi ekler misiniz ? Ben de sizi ekliym.

Ankara Boyacı dedi ki...

iyi bir site teşekkürler.

Yeliz Demirel dedi ki...

Sen bilmesende hep seninleydim hep yanındaydım veda yazını defalarca okumama rağmen hep yorum yapmamak için direndim nedense bugün tutamıyorum kendimi hep buraya ait değilim derdin hayallerimin peşinden gitmeliyim derdin. gizli gizli yazılar yazardın sayfaya ilk başladığında . İlk kez okuduğumda yazılarını işte bu demiştin sen olduğunu bilmesemde bunu sibel yazar demiştim. Neler geçti şimdi gözümün önünden birkaç damla yaş varmış onlarda gittiler şimdi. Başardın morlu kız yolun ve şansın hep açık olsun

Sila dedi ki...

Cok sagolun tesekkurler cok yararli paylasim olmus sagolun tesekkur ederim

Sibel dedi ki...

Yelizcim çok şaşırdım yorumunu görünce, ben de çok duygulandım. Nereden nereye değil mi... Hiç unutmadığım orada yaşadıklarımızı, hiç. Giderek uzadı mesafeler ama benim de bir yanım hep orada kaldı. Çok iyi geldi eskilerden bir ses duymak biliyor musun. Umarım hayatında her şey yolundadır, mutlusundur. Senin de şansın açık olsun.